Płyty izolacyjne z liści

Home / Artykuły / Płyty izolacyjne z liści
Płyty izolacyjne z liści

Liście każdej jesieni zalegają na miejskich terenach zielonych. W miastach są one zbierane i wykorzystywane jako materiał na kompost lub wywożone na wysypiska śmieci i tam spalane. Jeszcze do niedawna, przeważnie na wsi, suche liście były stosowane jako materiał do ocieplania ścian budynków. Przy odpowiednim doborze technologii można z liści (całych lub rozdrobnionych) wytworzyć płyty o przeznaczeniu izolacyjnym.

Istotnym parametrem decydującym o możliwości wykorzystania płyt jako materiału izolacyjnego współczynnik przewodnictwa cieplnego. Określa on zdolność przewodzenia ciepła przez dany materiał. Im jest on niższy tym izolacja jest lepsza. Płyty z liści charakteryzują się zależnie od gęstości przewodnością cieplną na poziomie 0,066 ¸ 0,110 W/mK (tabela 1). Zanotowane wartości przewodnictwa cieplnego zbliżone są do wartości jakimi charakteryzują się takie materiały izolacyjne jak płyty pilśniowe porowate czy też płyty ze słomy. Przewodność cieplna spada wraz ze spadkiem gęstości płyt, co związane jest ze wzrostem zawartości w materiale wolnych przestrzeni wypełnionych powietrzem. Odwrotną zależnością charakteryzuje się przewodnictwo temperatury. Dla płyt z liści zawiera się ono w przedziale 0,145 x 10-6 ¸ 0,232 x 10-6 m2/s i wzrasta wraz ze spadkiem ich gęstości. Wynika to oczywiście ze stosunkowo dużej przewodności temperatury przez powietrze. Przewodność temperatury jest o tyle ważna, że materiały o niskiej przewodności sprawiają wrażenie „ciepłych”. Do takich zaliczane jest drewno, którego przewodnictwo temperatury wynosi 0,153 x 10-6 ¸ 0,111 x 10-6 m2/s (dla gęstości 450 ¸ 700 kg/m3). Płyty z liści charakteryzują się więc jedynie nieznacznie wyższym przewodnictwem temperatury na poziomie przewodnictwa płyt ze słomy (tabela 1). Warto również zauważyć, że ciepło właściwe płyt z liści (1,45 ¸ 1,15 kJ/kgK) zbliżone jest do wartości ciepła właściwego dla takich materiałów izolacyjnych jak wspomniane już płyty ze słomy czy styropian (tabela 1).

Tabela 1. Właściwości cieplne wybranych materiałów

Maksymalną wytrzymałością na zginanie statyczne – 1,06 N/mm2 charakteryzują się płyty z liści o gęstości 663 kg/m3. Spadek gęstości płyt pociąga za sobą spadek ich wytrzymałości, przy czym płyty o gęstości 246 kg/m3 (wykonane z całych liści) charakteryzują się w tym zakresie znikomą wytrzymałością. Już przy nieznacznych obciążeniach następowało ich rozwarstwienie. Dla porównania warto dodać, że wytrzymałość na zginanie statyczne płyt pilśniowych porowatych ogólnego przeznaczenia użytkowanych w warunkach suchych, przy grubości 10 do 19 mm zgodnie z PN-EN 622-4 wynosi 0,8 N/mm2.

Płyty z liści  w celu wzmocnienia mogą być oklejone innymi cienkimi tworzywami drzewnymi w celu otrzymania materiału warstwowego, przy zachowaniu właściwości izolacyjnych warstwy środkowej.

 

Rys. 1. Płyty z liści

 

Autor:

dr. hab. inż. Piotr Borysiuk

Prodziekan ds. dydaktyki na kierunku technologia drewna
Wydział Technologii Drewna
Katedra Technologii Drewna w Przemyśle Drzewnym

Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego